Ik ben dus depressief.. Al langere tijd.. En als ik er met mensen over probeer te praten.. (je moet op gegeven moment tog uitleggen wrom je een maand je bed niet uit kan komen..) Wordt er altijd heel naar over gedaan... Iedereen doet net alsof je je aanstelt of zeggen dat "iedereen dat wel eens heeft".. Ik irriteer me dood dat mensen die een dipje hebben zielig doen dat ze "zo depressief" zijn..

Wou ik ff kwijt.. Zat net met iemand erover te praten namelijk.. En kreeg de tip om, positief te denken.. T ging vanzelf wel over... ARGH!!!

Maar ok, ik heb weer wat stoom afgeblazen...

Danku

ik heb welles last van een dipje, stelt verder ook niks voor. lijkt me echt vreselijk om depresief te zijn!!
sterkte d'rmee

Trouwens, als er hier mensen ervaring hebben met Antidepressiva.. Daar wil ik oook graag meer informatie over? Ik heb in eerste instantie nee gezegd (juist omdat er laatste tijd veel onderzoek naar is gedaan en t erg slecht schijnt te zijn)

hmm ja daar kan ik me inderdaad ook heel erg aan irriteren dat ze altijd denken dat je je aanstelt...

maar ook aan mensen die gaan zeggen dat je depressief bent terwijl dat niet zo is.. dat is bij mij dus gebeurd

Ik was vorig jaar bijna 2 maanden lang depressief toen dacht iedereen ook dat ik me aanstelde maar, niemand wist (behalve me ouders dan) wat er aan de hand was..En na heeel veel gepraat ben ik eruit eindelijk toch vanaf gekomen ..Maar het gaat dus echt niet 'zomaar' over (was dat maar zo )

Antidepressiva is kut.
maarja ik ben bevooroordeeld want mijn tante is mede door dat middel overleden

Ik ga niet beginnen aan de anti-depressivia.
Krijg ze denk ik ook niet mee van het GGZ.
Aangezien ik heb aangegeven mezelf niet met pillen te vertrouwen.

Ik was depressief.. Gaat nu beter..

quote:[url=/showtopic/33381/0/2099397#2099397]SexC^SexC schreef op 18-03-2005 19:52:

hmm ja daar kan ik me inderdaad ook heel erg aan irriteren dat ze altijd denken dat je je aanstelt...

maar ook aan mensen die gaan zeggen dat je depressief bent terwijl dat niet zo is.. dat is bij mij dus gebeurd

Jah, dat snap ik ook. Maar ik zit dus op psychiatrische school (gewone kon ik niet meer aan, hier word alles aan jou aangepast) en daar is dus een officiele diagnosis gesteld..

Maja, die mensen die doen alsof, verneuken het hele beeld..

Ben aardig wat vrienden kwijt geraakt omdat ik gewoon bijna nooit meer mee ging dingen doen.. En tja.. Depressie is voor de meeste mensen geen excuus..

Dat ik dan doodmoe, misselijk, duizelig enzo ben, dat wordt vaak niet geloofd... Ben al blij als ik de moed kan vinden te douchen en te eten voor k mijn bed weer in duik..

vaak als mensen weten wat er precies aan de hand is begrijpen ze het wel.. maarja niet iedereen gaat het iets aan..

quote:[url=/showtopic/33381/0/2099403#2099403]*Ni[c]ky* schreef op 18-03-2005 19:53:

Ik was vorig jaar bijna 2 maanden lang depressief toen dacht iedereen ook dat ik me aanstelde maar, niemand wist (behalve me ouders dan) wat er aan de hand was..En na heeel veel gepraat ben ik eruit eindelijk toch vanaf gekomen ..Maar het gaat dus echt niet 'zomaar' over (was dat maar zo )

Het is bij mij nu al ongeveer 3 jaar aan het sluimeren en breekt afgelopen half jaar echt door...

HOE het gekomen is, weet k niet.. Ik heb niet echt een makkelijk leven gehad. En denk dat t een soort van opgebouwd is ofzo..

Het OVERKOMT me gewoon...

Heb er ook totaal geen invloed op.

quote:[url=/showtopic/33381/0/2099374#2099374]*ThaMissX* schreef op 18-03-2005 19:51:

Trouwens, als er hier mensen ervaring hebben met Antidepressiva.. Daar wil ik oook graag meer informatie over? Ik heb in eerste instantie nee gezegd (juist omdat er laatste tijd veel onderzoek naar is gedaan en t erg slecht schijnt te zijn)

ik heb wel antidepressiva..
zat een tijd geleden tegen het depressive aan.. lag ook hele dagen op bed enzo.. maarja bij mij helpt het heel goed.. ga ook weer positief denken enzo.. maar of het slecht is zou ik niet weten.. lijkt me van niet anders zou de huisarts het toch niet voorschrijven?

quote:[url=/showtopic/33381/0/2099457#2099457]((DutchPeanut)) schreef op 18-03-2005 19:57:

[..]


ik voel me ook errug onzeker enzo, maar ga wel gewoon naar school, op school ziek er heel blij uit, maar thuis of onderweg naar huis helemaal niet blij. tzal wel beetje sociale fobie zijn, dat iedereen raar naar je kijkt ofzo

Sociale fobie is meer dat je denkt dat iedereen je raar vind? of bedoelde je dat..

quote:[url=/showtopic/33381/0/2099457#2099457]((DutchPeanut)) schreef op 18-03-2005 19:57:

[..]


ik voel me ook errug onzeker enzo, maar ga wel gewoon naar school, op school ziek er heel blij uit, maar thuis of onderweg naar huis helemaal niet blij. tzal wel beetje sociale fobie zijn, dat iedereen raar naar je kijkt ofzo

Op school was ik ook wel vrolijk..Maar als ik dan thuis was, ik kon mezelf niet uitstaan.. Had het gevoel dat ik niets goed kon doen en zo.. School ging niet goed.. En ik ben ook nog eens heel erg onhandig.. Ik sloop alles.. En dit was na een poosje heel erg geworden.. Heb er ruim een jaar last van gehad..

quote:[url=/showtopic/33381/0/2099477#2099477]!!!*Perzik^ schreef op 18-03-2005 19:58:

[..]


ik heb wel antidepressiva..
zat een tijd geleden tegen het depressive aan.. lag ook hele dagen op bed enzo.. maarja bij mij helpt het heel goed.. ga ook weer positief denken enzo.. maar of het slecht is zou ik niet weten.. lijkt me van niet anders zou de huisarts het toch niet voorschrijven?

In lage dosering schijnt t nix te doen.. En in hoge dosering schijnt het risico op terugvallen VEEL groter te zijn dan met bijv therapie (wat ik waarschijnlijk ga doen). Tschijnt ook voor je lichaam rotzooi te zijn..

mijn vader heeft t op dit moment ook.. in t begin deed hij nix anders dan huilen (heel raar want had t nog nooit meegemaakt dat hij huilde) hij heeft volgens mij ook anti depressieva maar dat is alleen waarneer je nix meer met m kunt dat ie n terugval heeft en dat ie weer zegt dat ie liever dood wilt..
ik raad je egt af om dat te nemen want me vader liep er bij als n zombie heel erg om te zien (nu ook nog btje ma die medicijnen versterken het super!) hij deed nix anders dan slapen terwijl hij juist een wandeling moest maken ofzo.. ff uurtje t huis uit iets doen.. hij sliep hij at en vergat heel veel dingen.. je moest zn ei zelfs nog pellen.. hem herinneren dat ie zn thee op dronk.. en vaak leek het alsof hij sliep ma had hij zn ogen open.. je kon zeggen schreeuwen wat je wou ma hij had dan zn eigen wereldje...
ik dnek dat je t beste kan proberen zo min mogelijk medicijnen te gebruiken..

nou weet ik niet hoe erg jij het heb wat jij precies denkt en doet.. maar zolang je nu nog redelijk functioneerd zou ik dr niet aan beginnen.. vaak krijg je dan de verkeerde steun want wij hadden zoiets van laat m ma lekekr slapen beter dan dat ie voor de trein springt... ma hij moest juist dingen doen ipv slapen.. zo goed mogelijk regelmaat hebben.. zelfde tijd opstaan en weer anbed regelmatig eten en dat elke dag herhalen zodat hij dr aan kon wennen hoe t weer moest..

hoop dat jij dr snel overheen komt en geen zware medicijnen nodig hebt.. voor jou lijkt het miss te helpen maar t steld je herstel alleen maar uit en voor je familie is t ook niet gemakkelijk..

quote:[url=/showtopic/33381/0/2099422#2099422]Sanctified schreef op 18-03-2005 19:55:

Dipjes is gewoon iets wat bij de puberteit hoort, wat jij hebt is natuurlijk veel erger.
Ik heb er zelf totaal geen ervaring mee, ik hoop het ook nooit mee te hoeven maken.

Waar ik mij mateloos aan erger is an die meisjes die doen alsof ze depressief zijn. Van die typische aandachttrekkertjes die in zichzelf gaan snijden enzo. Ik weet ook wel dat er mensen zijn die dat echt doen vanwege psychische ziekten, maar die mensen bedoel ik dus niet. Laat dat duidelijk wezen.

Maar wat ik me eigenlijk afvraag, is HOE je precies in een depressie raakt...

Hoe je depressief raakt is per mens zo verschillend... de ene maakt iets ergs mee.. het kan erfelijk zijn.. je kan een fobie hebben of een andere stoornis..